Özel pazarlar ilginç bir döneme girdi ve işler tuhaflaşıyor. Teknolooji dünyası VC turlarına ve IPO boru hatlarına bakarken, ikincil pazarda—yani insanların henüz halka açık olmayan özel şirketlerin hisselerini gerçekten alıp sattığı gölgeli bölgede—hiç beklenmeyen bir şey oluyor. Rainmaker Securities başkanı Glen Anderson bu finansal köşeyi yaklaşık 15 yıldır gözlemliyortuyor. Gördüğü hikaye kimsenin öngörmediği türden: Anthropic kendi dönemini yaşıyor, OpenAI soğumuş durumda, ve SpaceX herkes dama oynarken satranç oynuyor olabilir.
İşin noktası şu: herkes yapay zekâ meselesinin iki atın yarışı olduğunu sanıyordu. OpenAI’ın avantajı vardı, marka vardı, Sam Altman’ın ünü vardı. Anthropic’in akıllı insanları ve bazı felsefi farklılıkları vardı. Ama özel pazarlarda—kurumsal yatırımcıların gerçekten ciddi parası aktığı yerde—hikaye tam tersine dönmüş ve bu dönüş önemli sonuçlar doğuruyor.
Silikon Vadisi’nin Gölgelerinde Neler Oluyor
Anderson’ın vantaj noktası az kişinin sahip olduğu türden. Rainmaker Securities yaklaşık 1.000 özel şirketi değerlendirir. Her gün Anderson, yatırımcıların neyi satın almak istediğini, neyi çaresizce çıkarmaya çalıştığını görebiliyor. Şu anda bu iki taraf arasındaki asimetri çarpıcı.
“Pazarımızda bulması en zor olan hisse Anthropic. Satıcı yok ki.”
Bu hype değil. Satıcı yoksa, demek ki yatırımcılar potansiyel kazanımın hala çok büyük olduğuna inanıyor. Öte yandan, kurumsal yatırımcılar hareket ettiremediği yaklaşık 600 milyon dolar OpenAI hissesi üzerinde oturuyor. 2 milyar dolar Anthropic’i kovalamaya hazır görülüyor. Matematik OpenAI’ya sahipseniz şu an pek hoş durmuyor.
Ama Anderson’ın analizi buradan ilginçleşiyor—ve çoğu spekulasyonun gözden kaçırdığı yer de burası.
Anthropic Nasıl Birdenbire Kazandı?
Bunun bir kısmı algı meselesi. Anthropic’in Savunma Bakanlığı’yla yaptığı kamuya açık çekişme—başta şirket için yıkıcı görünen bu durum—aslında muazzam bir halkla ilişkiler armağanına dönüştü. Yatırımcılar şirketi hükümete karşı koyan küçük devleciyi oynamakla etrafına toplandılar. Bu hikaye satılıyor. Ayrıca bu hikaye Anthropic’i saf teknik kıyaslamalardan hiçbir zaman yapamayacağı şekilde OpenAI’dan farklı hissettirdi.
“Uygulama daha popüler oldu, insanlar şirketi çeşit bir kahraman olarak etrafına topladılar, devlete karşı direnen biri gibi,” diye açıkladı Anderson. “Bence bu hikayeyi amplify etti ve OpenAI’dan daha da farklı hale getirdi.”
İşte değişimin mimarisi. Anthropic’in modeli aniden daha iyi hale gelmedi. Hikaye daha iyi hale geldi. Özel pazarlarda bilginin az olduğu ve hikayelerin para olan yerde hikaye gerçek kadar önemlidir. Yatırımcılar hangi yapay zekâ modelinin sonunda hakim olacağı konusunda hemfikir olamıyorlar. Ama odayı okuyabiliyorlar ve şu anda oda Anthropic’e bullish, OpenAI’ya çekingen.
OpenAI çökmüyor. Anderson ikili yorumu reddedip pürmüdür. Ama parıltı ortadan kalktı. Goldman Sachs Anthropic’e erişim için yüzde 15 ile 20 arasında carry ücreti talep edebilirken, büyük bankalar OpenAI hisselerini yüksek net değerli müşterilere ücretsiz olarak sunuyor—bunu gördüğünde berabere olmaktan bahsetmiş olmuyor.
OpenAI Gerçekten Mi Kaybediyor, Yoksa Konsolide Mi Oluyor?
OpenAI kendi ikincil pazar hikayesini yönetmeye çalışıyor. Şirket temel olarak Anthropic maruziyetine erişim için taşıyıcılara dikkat etmeye karşı yatırımcıları uyardı ve bankalar aracılığıyla “yetkili kanallar” kurdu. Çeviri: OpenAI, Rainmaker gibi brokerların pay almasını istemiyor. Ama işte tuhaflaşan nokta—şirket bu kanalları kısmen de fiyat hikayesini kaybettiği için kurdu.
OpenAI’ın hisseleri ikincil pazarda, Anderson’ın Bloomberg raporundan okuduğu kadarıyla şirketi 765 milyar dolar değerinde olduğunu ima eden değerlemelerle işlem görüyor. Bu, şirketin en yeni birincil tur değerlemesi 852 milyar dolardan anlamlı bir indirim. İkincil pazarınızın fiyatı, birincil pazarınızın f
